Fietstocht van Biarritz naar Voorhout

Deze tekst is ook beschikbaar in het Engels.

De Voorbereiding

Dit jaar (2012) hadden we weer het plan om een fietsvakantie te doen. Het plan was om weer per bus naar het zuiden van Frankrijk te gaan en vandaar naar Nederland te fietsen. Het bleek echter dat de eerst fietsbussen pas rond 6 juli zouden vertrekken terwijl we een week eerder al vakantie hadden. De bus was dus niet echt een optie. Dus kwam het idee om dan vanaf huis te vertrekken langs de kust van Nederland en België naar Frankrijk. Normandië aan te doen en daarna via de Loire richting Orléans, Parijs en daarna terug.

Uiteindelijk hebben we het anders gedaan. We lezen in mei dat de Vélodyssée (Eurovélo 1) eind juni klaar komt. De Eurovélo 1 is een fietsroute die vanaf het noorden van Noorwegen langs de kust, via Engeland, Frankrijk en Spanje helemaal naar Portugal loopt. De Vélodysée is het Franse gedeelte. Dus werd het plan als volgt: per vliegtuig naar Biarritz, daarna via de Vélodyssée de kust volgen naar St. Brevin. Vervolgens langs de Loire naar Orléans, daarna naar Parijs en uiteindelijk via Neerpelt terug naar huis.

De tickets worden gekocht via Transavia. Voor de twee fietsen betalen we elk Eur 40,--. Daarna was het even puzzelen hoe alle spullen mee te nemen in het vliegtuig. We vragen een fietsenhandel in Warmond of ze twee fietsdozen voor ons kunnen bewaren en dat was geen probleem. Daarna het probleem van de fietstassen. Met 2 voortassen, 4 achtertassen, een tenttas en een koeltasje heb je aardig wat volume. We hadden 2x 20 kilo bagage extra geboekt dus dat moest ruim voldoende zijn. Na wat rond gekeken te hebben op internet vinden we genoeg informatie dat 2 zgn. flightbags een uitkomst moeten bieden. We kopen deze flightbags van het huismerk van Bever sport.

Daarna is het kijken naar route informatie. Waar kan je informatie vinden, waar kan je eventueel kaarten en/of routeboekjes kopen. Van het stuk langs de westkust van Frankrijk (de Vélodyssée) blijkt zo goed als geen informatie te vinden te zijn op internet (althans niet in juni). De website van de Vélodyssée is nog niet geheel in de lucht omdat de officiële ingebruikname pas op 30 juni is. De fietsvakantiewinkel had ook niets en kan alleen bevestigen over de openingsdatum van de route. We weten dus ook niet of en hoe de route bewegwijzerd zou zijn. Het stukje langs de Loire is niet zo’n probleem. Daar willen we de Eurovélo 6 gaan volgen en daar is kaartmateriaal van. Van Orléans naar Parijs nemen we een stukje van de St. Jacobs route naar Santiago. Van Parijs naar Neerpelt nemen we de route van Paul Benjaminse. Deze laatste route hebben we in 2006 ook al eens gereden, maar toen naar Parijs toe.

Uiteindelijk nemen we Michelin kaarten mee van de westkust van Frankrijk en van de Loire tot aan Orleans. Verder de volgende routeboekjes: Deel 1 van de St. Jacobs fietsroute door Clemens Sweerman en “Onbegrensd fietsen naar Parijs of terug” van Paul Benjaminse. We gokken erop dat we ter plaatse in Frankrijk bij de diverse VVV’s informatie kunnen krijgen over de Vélodyssée en de Eurovélo 6.

De avond voor vertrek is het nog even puzzelen of alle tassen wel in de twee flightbags passen. Met wat passen en meten en wat uitgebreidere handbagage past alles dan toch. De fietsen zijn uit elkaar gehaald en passen in de dozen. Trappers moeten er sowieso vanaf. Bij Nicole d’r fiets moeten de rem/versnellingsgrepen van het stuur af. Ook het stuur moet er helemaal af en aan het frame vastgetaped. Mijn eigen fiets heeft een vlinderstuur en die kan dubbelgevouwen worden. Wel moeten bij mij ook de rem/versnellingsgrepen losgemaakt worden en aan het frame vastgetaped.

Dag 0, zaterdag 30 juni 2012: Rotterdam – Biarritz

Vertrek: 13.20u | Aankomst: 15.30u

’s Ochtends al vroeg op want we moeten eerst Carina, Juliana en Yannick om zeven uur op Schiphol afzetten. Zij vliegen ook vandaag, naar Brazilië. Rond negen uur zijn we weer thuis om de auto in te laden voor de rit naar Rotterdam Airport. De dozen worden gevouwen achter in de auto gelegd en de fietsen gaan op het rek. Op Rotterdam Airport zullen we de fietsen dan in de dozen doen en de dozen dicht tapen.

Bob brengt ons om 10.00 uur naar Rotterdam. Hoewel we pas om 13 uur vliegen willen we toch op tijd zijn. We zijn inderdaad ruim op tijd in Rotterdam en kunnen rustig de fietsen in de dozen stoppen. We laten de banden leeglopen en stoppen de fietshelmen en bidons ook in dozen. Daarna is het met een hoop tape de dozen dichtmaken.

We zetten de fietsen op een karretje en de flightbags op een andere, nemen afscheid van Bob en gaan naar de vertrekbalie. Er staat een kleine rij dus we moeten even wachten voordat we kunnen inchecken. We zijn niet de enige met fietsen. Er is ook een stel dat met een tandem naar Biarritz gaat. Het inchecken gaat zonder problemen, we moeten alleen de fietsdozen even op de band zetten om te laten wegen. Daarna de fietsen inleveren bij de ‘odd luggage’.

Daar wacht ons een leuke verrassing. Eerst komt de belader eens kijken naar het formaat van de dozen. Onze fietsen zouden geen probleem moeten zijn, maar voor de tandem kon het wel eens lastig worden. Alleen… als het toestel vol zit en er is teveel bagage dan gaan de fietsen niet mee! We staan even vreemd te kijken en zeggen nog dat er zelfs 6 fietsen per vlucht mee kunnen volgens de website van Transavia. De man lacht en zegt dat dat wel op de website kan staan, maar in die kleine toestellen passen toch echt geen 6 fietsen.

Daarna komt de volgende verrassing. De dozen moeten door een scanner om te kijken of er wel in zit wat er in zou moeten zitten: een fiets. Procedure. De vraag is alleen of de scanner wel groot genoeg is. Dat is die dus niet, dus moeten de dozen open. Leuk. Net een half uur voor de terminal gestaan om alles dicht te tapen en nu moet die dus weer open gesneden worden. Maar we hoeven ons geen zorgen te maken. Na het openmaken zullen ze de doos weer goed dichttapen.

Met een 20 minuten vertraging kunnen we uiteindelijk het vliegtuig in en vertrekken we naar Biarritz. Vlak voordat we instappen zien we nog net dat er 3 fietsdozen het toestel ingaan. De fietsen blijven dus in ieder geval niet achter!

Aangekomen op Biarritz airport halen we de flightbags van de band. Ook de fietsen worden snel afgeleverd. We maken de dozen open, halen de fietsen eruit en zetten deze langzaam weer in elkaar. Ik heb een klein beetje schade want de beschermingsbeugel voor mijn derailleur is afgebroken. Nadat beide fietsen weer compleet in elkaar gezet zijn, hangen we de fietstassen er aan en gaan op weg naar de camping.

Via google maps had ik wat printjes gemaakt zodat we makkelijk naar de camping kunnen rijden. Onderweg begint het een klein beetje te spetteren, iets wat niet in onze planning zat! Maar goed de temperatuur is wel lekker, zo’n 21 graden. Het is trouwens wel weer even wennen dat alle tassen aan je fiets hangen. De camping is makkelijk gevonden en er is nog keuze uit diverse plaatsen voor ons.

We kiezen een plekje en zetten de tent op. Deze staat snel en het is net alsof het vorige week de laatste keer was dat we de tent hadden opgezet.
Omdat we nog geen gas hebben om te koken, gaan we naar Biarritz toe op de fiets om daar wat te drinken en te eten. We vinden een leuk tentje om te drinken en blijven daar uiteindelijk ook zitten om een heerlijke Paella te eten. Terug op de camping drinken we daar nog wat en kruipen uiteindelijk in ons tentje voor de eerste nacht.

Afstand: 16.87 km | Fietstijd: 1.20.25 | Gemiddelde: 12.85 km/u | Camping Ilbarritz: Eur 30,10 | Weer: bewolkt/spetters, 21c

Dag 1, zondag 1 juli 2012: Biarritz – Leon

Vanochtend zijn we al vroeg wakker. Eerste nacht in de tent is toch weer even wennen. Bovendien is het snel licht in de tent.

We balen een beetje want het regent. Tegen 8.30u staan we dan toch maar op, het is even droog. We maken de tent zo droog mogelijk en pakken deze en alle spullen zo snel mogelijk in. We zijn net op tijd, want vlak daarna begint het weer te regenen. We hangen alle tassen aan de fietsen en lopen daarna de steile helling op naar de ingang/uitgang van de camping. Hier is ook een winkeltje en we kopen hier campinggas en brood voor ons ontbijt. Omdat het nog steeds regent lopen we naar de overdekte bar van de camping om daar maar even te ontbijten. Dit mag in eerste instantie niet, maar als we uitleggen dat we zo weggaan op de fiets en we weinig zin hebben om in te regen te gaan staan ontbijten mogen we toch gaan zitten.

Na het ontbijt trekken we onze regenjasjes aan en stappen om 10u op de fiets voor onze eerste fietsdag. Grappig want we zijn nog geen 5 minuten onderweg en het houdt op met regenen.

In Biarritz stoppen we nog even voor het maken van een paar foto’s en rijden daarna verder. Omdat we niet exact weten waar de route van de Vélodyssée loopt fietsen we op een kaartje uitgeprint van Google maps. Iets buiten Biarritz zien we fietsroute bordjes naar Bayonne en besluiten die te volgen. Op een groter informatie paneel zien we dat deze route ietsje om is. Toch besluiten we om toch maar door te rijden en de fietsbordjes te volgen. Bij Bayonne gaan we de brug over en rijden daarna richting de kust. Als we bij Plage de Métro komen - net buiten Tarnos - zien we zowaar het eerste bordje van de Eurovélo 1. We hebben de route gevonden. Nu kijken hoelang de bordjes de route blijven aangeven. Bij Plage de Métro stoppen we ook even voor een kopje koffie en lopen even naar het strand om te kijken.

Tot aan de camping rijden we zo’n beetje de hele tijd over een vrijliggend fietspad. Deze ligt of langs de weg of gaat door de bossen en duinen. De laatste 20km gaat over een oude spoorlijn en is makkelijk te rijden. De wind die er vanochtend nog niet was, neemt in de loop van de middag wat toe en hebben we een beetje tegen. Het is geen harde wind, maar je merkt wel dat je een aantal tassen aan je fiets hebt hangen. Omdat het de eerste dag is dat we fietsen beginnen we toch wel wat vermoeide benen te krijgen. We besluiten dus rond 16u - als we vlak bij Léon zitten - om een camping te zoeken. We vragen wat hulp aan wat mensen en het blijkt dat we dichter richting strand moeten gaan voor wat campings. Aangezien Léon dichterbij is en we daar ook wel verwachten een camping te vinden, rijden we die kant op. We zien gelukkig een bordje voor een camping en om 16.15u komen we aan op de camping.

We zetten eerste de tent op zodat deze kan drogen. Daarna drinken we een biertje in de bar en gaan douchen. We lopen daarna naar een klein winkeltje om wat inkopen te doen voor het avondeten.

Na het eten kijken we op de camping naar de finale EK voetbal en zien Spanje met 4-0 winnen van Italië.

Dag 2, maandag 2 juli 2012: Léon - Gastes

Vanochtend opnieuw vroeg wakker en opgestaan om 7.45u. We hadden gisteren de kleding gewassen en buiten laten hangen omdat het nog niet helemaal droog was. Helaas was het ’s nachts zo vochtig geworden dat de kleding natter was dan gisteravond. Gelukkig hebben we beide een extra setje kleding bij ons en kunnen die aantrekken.

Er staat ook een Nederlands stel op de camping met een caravan en zij fietsen in de omgeving. Ze leggen ons uit hoe we het makkelijkst weer op de route kunnen komen en om 9.30u zitten we op de fiets. We rijden richting Léon en gaan eerst naar de supermarkt om ontbijt en spullen voor de lunch te kopen. Bij de super komen we een Nederlandse man tegen die al 8 jaar in de buurt woont en hij geeft ons wat tips om te stoppen voor bezienswaardigheden onderweg. Uiteindelijk is het ruim 10.15u voordat we echt op weg zijn. We hadden bij Léon eigenlijk bij het strand moeten uitkomen maar omdat we gisteren van de route zijn afgegaan, rijden we nu iets anders. Het duurt dan ook even voordat we weer de bordjes van de Eurovélo1 tegenkomen.

Opnieuw rijden we over vrijliggende fietspaden die door de bossen en duinen lopen. Het lijkt er zelfs op dat bepaalde stukken nog maar net klaar zijn, want het asfalt is zo nieuw dat je het nog kan ruiken.

In Contis Plage (Nord) stoppen we om een kopje koffie te drinken. Daarna lopen we nog even naar het strand en de zee.

De gehele dag blijft de route door de bossen en duinen lopen en gaat het heuveltje op, heuveltje af. In de buurt van Mimizan zien we op een gegeven moment een spandoek met daarop de aankondiging van de opening van de Vélodyssée.

Tegen 16u gaan we een camping zoeken. We waren er al wat eerder twee gepasseerd die bij het meer van Biscarrosse liggen maar even later niet meer. In de buurt van Gastes komen we er weer eentje tegen. Het is eigenlijk een camping waar alleen stacaravans staan. We gaan naar de receptie en we mogen onze tent opzetten voor een van de stacaravans die op dat moment niet verhuurd wordt. We mogen zelfs gebruik maken van de stoelen die bij de caravan staan.

We hadden nog geen inkopen voor het avondeten gedaan, alleen bij navraag blijkt dat de dichtstbijzijnde super zo’n 10km verder ligt. Op de camping zelf verkopen ze niets. Er zit dus niets anders op om in een klein restaurantje om de hoek te gaan eten.

Omdat het vroeg is gaan we eerst bij het restaurantje wat drinken. Daarna gaan we wat in de buurt lopen. Om 19u gaan we weer terug en eten er.

Dag 3, dinsdag 3 juli 2012: Gastes - Arcachon

Vandaag is het mijn verjaardag, 43 jaar geworden.

Vanaf Gastes gaan we weer verder. Eerst naar Parentis-en-Born waar we eerst wat inkopen gaan doen voor het ontbijt en lunch. Na een klein stukje verder fietsen stoppen we om te ontbijten. Via Biscarrosse fietsen we verder richting Biscarrosse plage. Om hier te komen moeten volgen we het fietspad door de duinen en krijgen zowaar een beste klim voor onze kiezen. De klim blijkt achteraf toch zo’n 10% te zijn. Niet echt iets wat je verwacht van een fietsroute. Maar toegegeven, het uitzicht en de route die we fietsen is wel heel mooi.

In Biscarrosse plage stoppen we even om wat te drinken bij een strandtent. Daarna gaan we weer verder.

We passeren ook “Dunes-du-Pilat”. Te laat hebben we door dat we hier even hadden kunnen stoppen om te kijken, maar omdat we net in een afdeling zaten waren we er voorbij voordat we het wisten. Dit was ook de plek waar die Nederlander het over had. Deze ‘wandelende’ duinen verplaatsen zich door de wind en slokken langzaam bomen en huizen op die onder het zand verdwijnen. Je kan de duinen ook beklimmen. Het schijnen de hoogste duinen van Europa te zijn. Wel zien we mensen er parapenten en sandboarden.

Als we in de buurt van Arcachon komen raken we de route kwijt. Eerst staan er nog fietsbordjes maar uiteindelijk niet meer. De laatste de we hebben geeft aan dat we rechtdoor moeten gaan. De keuze die we alleen hebben is links of rechts. Op goed geluk gaan we naar links en rijden een bepaalde kant op. We zien uiteindelijk een bordje camping staan, maar die geeft niet aan hoever het nog is. We besluiten even bij een postkantoor te stoppen om te vragen hoever het nog is en het blijkt dat de camping echt vlakbij ligt.

We volgen dus de bordjes en die sturen ons – helaas – naar boven.

We zijn lekker vroeg op de camping en boeken een plaatsje. Daarna gaan we eerst een paar biertjes drinken en later zetten we de tent op. Nicole wilde een speciale maaltijd maken voor mijn verjaardag, alleen hebben we hiervoor niet alle ingrediënten en de dichtstbijzijnde super ligt beneden bij de haven. Aangezien we niet zoveel zin hebben om met deze warmte naar beneden en weer naar boven te rijden, kopen we wat andere ingrediënten en wat wijn in het winkeltje op de camping.

’s Avonds ontmoeten we de Amerikaan Dave Dupont. Hij is per motor op weg naar Portugal waar hij zijn vrouw zal ontmoeten die per vliegtuig daar naartoe komt. We kletsen over van alles en nog wat en geven hem wat tips hoe hij kan rijden in ieder geval tot aan Biarritz.

Uiteindelijk duiken we pas laat de tent in. Om 4 uur in de nacht worden we wakker van onweer. Eerst is het nog ver weg maar niet veel later zit het recht boven ons. Ik haal voor alle zekerheid toch maar alle tassen de tent in (deze keer stonden ze nog buiten de tent) en ook de kleding die nog buiten hing. De regen valt uiteindelijk mee, wat lichte regen en als we opstaan is het gewoon droog.

Dag 4, woensdag 4 juli 2012: Arcachon – Carcans-plage

Het kost deze morgen wat moeite om op gang te komen. Dat laatste wijntje van gisteravond hadden we wellicht beter niet kunnen nemen. Maar goed je bent maar een keer per jaar jarig.

Om 8.30 staan we pas om en breken langzaam de boel op. We nemen afscheid van Dave en rijden daarna naar beneden naar de haven van Arcachon. We willen namelijk de boot nemen naar Cap-Ferret. Anders moeten we namelijk helemaal om Bassin d’Arcachon heen rijden.

Eerst stoppen we nog even bij de super om wat inkopen te doen. Daarna gaan we nog even naar de VVV om te kijken voor kaart materiaal. Daarna rijden we naar de plaats waar we de tickets moeten kopen voor de boot. De fietsen kunnen in ieder geval mee.

Als we de tickets hebben gekocht hebben we nog zo’n 10 minuten voordat de boot vertrekt. Het blijkt echter een passagiersboot te zijn en de fietsen moeten op het dak. Dat houdt wel in dat alle tassen eraf moeten en opgestapeld moeten worden in het bootje. Daarna worden de fietsen op het dak van de boot en tegen elkaar gezet. Ze worden niet vastgezet maar staan gewoon los op het dak tegen een reling aan. Als dat maar goed gaat.

Om 11u beginnen we aan de overtocht en na een kleine twintig minuten varen zijn we er. De fietsen zijn gelukkig blijven staan. Als ze eenmaal van de boot zijn afgehaald hangen we alle tassen weer aan de fiets.

Om 11.30 zitten we dan uiteindelijk op de fiets en gaan op weg.

De route gaat nog steeds door duinen en bossen. Onderweg zien we nog twee hertjes. De route staat dan weer wel dan weer niet goed aangegeven. Zoals bij Lacanau Océan. Op een grote rotonde - waar je als fietser netjes over een fietspad rijdt - staat niet aangegeven welke kant we opmoeten. We krijgen wat hulp van wat mensen die ons een bepaalde richting opsturen en uiteindelijk vinden we het fietspad dat we moeten hebben. Hoewel, fietspad. Het is meer een soort betonnen richel waar we om rijden die zo’n 80 cm breed is. Op het moment dat we dan ook tegenliggers tegenkomen moeten we even afstappen omdat je gewoon niet elkaar kan passeren. Het is dan ook niet echt duidelijk of dit gedeelte nu wel of niet de officiële route is.

Toch rijden we verder en tegen 16u komen we aan in Carcans-Plage en zoeken de camping op. Het is een klein plaatsje en op de camping zitten veel jongeren die surfen. We krijgen een 3-tal plaatsen toegewezen waar we uit kunnen kiezen en moeten het nummer later even doorgeven. De ene plaats loopt nog meer af dan de ander. Uiteindelijk zetten we hem maar op een andere plek die in ieder geval valk is. Bij het doorgeven van het nummer blijkt dat deze de volgende dag gereserveerd is. We kunnen blijven staan als we er maar voor zorgen dat we voor 12 uur morgenmiddag de plek vrij hebben. Dat is in ieder geval geen probleem. We kopen eerst een biertje en nadat we de tent opgezet hebben en zijn gaan douchen, gaan we even het plaatsje in om te kijken en vlees te halen voor de Beef Teriaki. De plaatselijke slager is zelfs zo vriendelijk om het vlees voor ons alvast fijn te snijden.

’s Avonds begint het zo af en toe te spetteren maar gelukkig zet de regen niet echt door. Wel zijn we allebei vrij moe en Nicole kruipt al vroeg de tent in. Niet veel later slaapt ze al. Ik schrijf nog even het verslag van de dag en ga uiteindelijk om 22u ook de tent in om te slapen.

Dag 5, donderdag 5 juli 2012: Carcans-Plage – Saint Palais Sur Mer

We hebben beide goed geslapen vannacht maar worden toch weer vroeg wakker en weer met regen. Balen, want we hadden toch gehoopt op wat beter weer. Gelukkig kunnen we tent inpakken op het moment dat het even stopt met regenen. Op zich wel lekker, maar de tent gaat wel nat de tas is.

Om 9.30u rijden we van de camping af. We gaan eerst het dorpje in om wat brood te kopen. Het fietspad ligt vlakbij de camping en we pikken de route weer snel op. Weer worden we over die rare betonplaten gestuurd, nu nog smaller dan de vorige, zo’n 50cm breed. Het is dan ook niet eenvoudig om er op te blijven fietsen. Met de zware fietsen ben je snel uit balans en omdat de betonplaten zeg maar op het zand liggen is het gevaar groot dat je ervan afschiet.

Op een gegeven moment kunnen we niet eens verder omdat het alleen maar zand is. Er zit niets anders op dan een andere kant op de gaan. We komen uit op een ander weggetje en het blijkt dat hier dus ook de Eurovélo1 overheen gaat. We hebben dus waarschijnlijk al vanaf Lacanau Océan – toen we al over die betonplaten reden – niet echt op de route gezeten. De betonplaten zijn dan ook hoogstwaarschijnlijk niet bedoelt als fiets maar als wandelpad. Waar de route dan wel heeft gelopen weten we niet. In ieder geval hebben we hem weer gevonden.

Daarna gaat het vrij soepeltjes en met het windje in de rug rijden we weer verder. In Montavilet les Bains stoppen we op de boulevard en lunchen. Daarna rijden we verder naar Pointe de Grave. Hier nemen we de boot naar Royan. Als we een kaartje kopen horen we dat de boot over 2 minuten vertrekt. Dus maken we even een kort sprintje en op het moment dat we de boot oprijden gaan de bomen achter ons dicht en gaan we vertrekken. We waren dus net op tijd en hadden anders een half uurtje moeten wachten.

In Royan rijden we eerst even naar de VVV om te kijken of ze wat kaartmateriaal hebben van de Eurovélo1. Specifieke informatie over deze route hebben ze niet, maar wel andere fietsinformatie. Deze blijkt zeer hulpzaam te zijn. We moeten een stukje terug rijden om de route weer op te pakken. Royan is een leuke plaats en de route loopt dan ook een groot gedeelte langs de kust. Het is overigens wel de eerste keer dat de route goed is aangegeven als we door een grotere plaats rijden. In Royan stoppen we ook nog even bij een supertje om wat Paella en wijn te kopen voor het avondeten. We kopen ook een nieuwe kurkentrekker. Deze is bij een vorige actie afgebroken en aangezien in Frankrijk de meeste flessen wijn nog steeds een kurk hebben, is het iets wat vervangen moest worden.

Tegen vieren passeren we een camping en besluiten om toch maar te stoppen. Het waait behoorlijk en hoewel die in de rug zit, ziet de lucht er dreigend uit en weten we niet hoelang we eventueel nog door moeten rijden voor een volgende camping. Bij de receptie van de camping zitten twee aardige dames en uiteindelijk krijgen we zelfs een speciale prijs omdat we op de fiets zijn. We zoeken een plaatsje op de camping en zetten de tent op. Nicole gaat daarna direct de kleding wassen en daarna nemen we een douche. ’s Avonds krijgen we af en toe een buitje regen. Het is dus tent in, tent uit.

Uiteindelijk wordt het toch nog droog en maken we een wandeling naar een strand iets verderop. Het grappige is dat we nu pas zien dat er drie campings op een rij liggen, waar wij de eerste genomen hebben. Iets wat we vanmiddag totaal niet gezien hadden.

Dag 6, vrijdag 6 juli 2012: Saint Palais Sur Mer - Rochefort

Vannacht veel regen gehad. In het begin hebben we er doorheen geslapen, maar later worden we er toch vroeg wakker van. Rond 8 uur blijven we toch nog maar even liggen want het blijft maar spetteren. Om 08.30 staan we op als het droog is. We pakken de tent weer in en kopen op de camping wat brood voor het ontbijt. Als we daar staan komt er ook een Duits stel op de fiets aan. Beide hebben een aanhanger achter de fiets. In de een zit hun zoontje in de ander zit de hond! Dit hadden we nog niet eerder gezien, dat iemand een hond meeneemt op fietsvakantie. We lopen nog even naar de receptie om na te vragen of er inderdaad een boot gaat van Ile d’Oléron naar La Rochelle en waar de fietsen op kunnen. Op deze manier kunnen we namelijk een hele hoek afsnijden. We hadden namelijk gehoord dat dit mogelijk was. Helaas, volgens de dame bij de receptie is dit niet het geval. Er varen wel boten, maar volgens haar zijn dat alleen toeristische boten en kunnen er geen fietsen meegenomen worden. We moeten dus anders rijden en gaan dan niet naar Ile d’Oleron.

Om 9.30u rijden we weg bij de camping en volgen nog steeds de Eurovélo1. De route blijft langs de kust lopen en maken we flink wat kilometers. Het is flink bewolkt en zo af en toe begint het te spetteren. Niet echt regen, maar genoeg om toch even het regenjackje aan te trekken.

Via Marennes gaat de route naar Rochefort. Goed aangegeven. Zelfs een tijdelijke omlegging is zeer goed aangegeven met gele omleidingsbordjes. Alleen, als we weer op de officiële route komen is het jaagpad naast het kanaal totaal onbegaanbaar door het slechte weer. Op de route is net een nieuw laag zand/klei gegooid. Maar dit is zo zacht dat we met onze fietsen in het zand wegzakken. Er zit niets anders op dan over het gras te rijden naast de weg. Maar die is zo modderig dat binnen no time je banden onder de klei zitten. Gelukkig duurt het niet al te lang en achteraf hadden we misschien beter de doorgaande route kunnen nemen. Alleen die zou dan wel gaan over een heel drukke D-weg. Aan het eind van dit slechte stuk gaan we even aan de kant zitten om wat te eten. Terwijl we daar zitten zien we in bijna elke hoogspanningsmast een ooievaarsnest. Het is een grappig gezicht, en elk nest heeft wel 1 of 2 jongen.

Daarna gaat het weer verder langs het kanaal. Op een gegeven moment als ik tussen twee hekjes doorrij hoor ik een knal. Ik kijk naar beneden en zie allerlei visdraad in m’n wiel zitten. Ik stop en strek ruim 5 meter visdraad uit mijn wiel en fiets. Ik zie tevens nog meer draad zitten bij de hekjes. Blijkt dat iemand het visdraad heeft gespannen tussen de twee hekjes. De knal was het moment waarop het brak toen ik er tegenaan reed. Gelukkig zat het allemaal laag. Je moet er niet aan denken als dit op ooghoogte was gespannen. Op het zelfde moment komen er twee andere fietsers uit de andere richting. Het blijkt een Nederlands stel te zijn. Zij hebben net bij twee andere plaatsen hetzelfde gehad.

Als we in Rochefort aankomen blijkt dat daar een jaarlijks feest is en het hele centrum is afgezet. We stappen van de fiets af en gaan lopend verder. Vervelende is alleen dat we niet exact weten welke kant we op moeten. Omdat er genoeg mensen zijn die het verkeer regelen vragen we aan een aantal welke kant de camping op is. Er blijken er twee te zijn. Een municipal die onder of naast een brug ligt en een andere ietsje buiten de stad. We kiezen voor de laatste en rond een uurtje of vier vinden we de camping dat bij een haventje ligt.

We krijgen een plaats toegewezen die helaas vol in de wind ligt. Maar als we achter de tent zitten is het best uit te houden. In ieder geval schijnt het zonnetje ook nog een beetje.

Fietstocht van Biarritz naar Voorhout

De Voorbereiding

Dag 0, zaterdag 30 juni 2012: Rotterdam – Biarritz

Dag 1, zondag 1 juli 2012: Biarritz – Leon

Dag 2, maandag 2 juli 2012: Léon - Gastes

Dag 3, dinsdag 3 juli 2012: Gastes - Arcachon

Dag 4, woensdag 4 juli 2012: Arcachon – Carcans-plage

Dag 5, donderdag 5 juli 2012: Carcans-Plage – Saint Palais Sur Mer

Dag 6, vrijdag 6 juli 2012: Saint Palais Sur Mer - Rochefort

Leave your comments

Comments

Stickies

Lovies